Marzysz o odwiedzeniu kraju bagietek i sera? Chciałbyś odwiedzić Luwr, zobaczyć obraz Mona Lisy i zrobić sobie selfie z wieżą Eiffla w tle?Francja jest jednym z miejsc, które każdy powinien odwiedzić przynajmniej raz w życiu. Kraj oferuje turystom możliwość zwiedzenia wielu niesamowitych miejsc, poznania unikalnej kultury oraz skosztowania słynnego francuskiego jedzenia. Czy jesteś gotowy wraz z nami odkryć 15 ciekawych faktów o Francji?1. Francja jest największym krajem w Unii EuropejskiejJeżeli chodzi o rozmiar, w porównaniu z innymi państwami Unii Europejskiej, Francja zdecydowanie wygrywa. Jej powierzchnia wynosi 543 940 km², co czyni Francję trzecim największym krajem na kontynencie europejskim, zaraz za Rosją i Oficjalna flaga Francji została niedawno wiedziałeś, że w lipcu 2020 roku prezydent Francji Emmanuel Macron zmienił kolor flagi i nikt tego nie zauważył? Prezydent postanowił zastąpić dotychczasowy niebieski kolor flagi ciemniejszym granatowym odcieniem. Zmiana ta miała na celu przywrócenie kolorów flagi rewolucji francuskiej, uważanej za ważny symbol Kuchnia francuska znajduje się na liście dziedzictwa UNESCOOd 2010 roku kuchnia francuska jest częścią „listy reprezentatywnej niematerialnego dziedzictwa kulturowego” UNESCO (Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury).Charakterystycznymi cechami kuchni francuskiej są nie tylko wysokiej jakości potrawy i napoje, ale także możliwość radosnego wspominania i celebrowania. Co więcej, pomaga ona budować poczucie wspólnoty z rodziną i przyjaciółmi. 4. We Francji działa kawiarnia starsza niż Deklaracja Niepodległości Stanów ZjednoczonychW jednej z uliczek Paryża znajduje się bardzo stara kawiarnia, założona w 1686 roku, czyli dokładnie 90 lat przed podpisaniem Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych. Trudno to sobie wyobrazić, ale to prawda! Lokal nazywa się „Le Procope” i jest również najstarszą kawiarnią w całej Francji. Jeśli chciałbyś odwiedzić to niezwykłe miejsce, znajdziesz je pod adresem „Rue de l’Ancienne Comédie 13, Paris”.5. Croissant nie ma francuskich korzeniKontynuując temat jedzenia, słynny francuski croissant nie został wymyślony przez Francuzów, lecz przez Austriaków. Historia tej słynnej przekąski jest bardzo długa, jednak postaramy się jak najlepiej ją zaczęło się w XVII wieku, kiedy Austria pokonała Turków pod Wiedniem. Austriacy postanowili uczcić swoje zwycięstwo, tworząc wypiek w kształcie półksiężyca (tradycyjny kształt croissanta), mający reprezentować kształt flagi swoich wrogów. Kilkaset lat później Francuzi zaczęli używać do niego ciasta francuskiego, które okazało się bardziej efektowne niż ciasto brioche. Co ciekawe, we Francji nadal używa się słowa „Viennoiserie” mówiąc o wszelkiego rodzaju wypiekach. Ten zwyczaj kontynuuje pamięć o słynnej bitwie, jako że w języku francuskim „Vienne” oznacza Wieża Eiffla zatrudnia codziennie prawie 600 paryżanNie ma wątpliwości, że wieża Eiffla jest najsłynniejszym symbolem Francji, jednak to, że firma, która zarządza i utrzymuje tę atrakcję turystyczną, zatrudnia codziennie sześćset osób, może być nie lada zaskoczeniem!7. Robienie zdjęć wieży Eiffla w nocy jest zakazaneWszyscy chcielibyśmy kiedyś odwiedzić Paryż i nacieszyć oczy widokiem tego niezwykłego zabytku, zarówno w dzień, jak i po zmroku. Niestety, robienie zdjęć wieży Eiffla w nocy jest nielegalne. Na szczęście wspomniane prawo nie dotyczy jednak użytku osobistego i prywatnego. W związku z tym, jeśli jesteś turystą, nie musisz się martwić i możesz bez obaw robić zdjęcia nocą. Jeżeli jednak jesteś profesjonalistą i planujesz czerpać zyski z wykonanych zdjęć, masz obowiązek uzyskać specjalne We Francji znajduje się najczęściej odwiedzane muzeum na świecieKontynuując temat słynnych francuskich zabytków we Francji, najsłynniejsze francuskie muzeum – „Musée du Louvre”, jest także najczęściej odwiedzanym muzeum na świecie. Każdego roku przyjmuje co najmniej 9 milionów osób, do których ulubionych arcydzieł należą: Mona Lisa, Kodeks Prawa Hammurabiego, Afrodyta i portret Ludwika teraz przyjrzyjmy się najdziwniejszym faktom na temat francuskich podróży i transportu:9. Francuska miejscowość o rekordowo krótkiej nazwieWłaśnie tak! W północno-zachodniej Francji znajduje się małe miasteczko o najkrótszej nazwie na świecie: Y. Według oficjalnej strony miejscowości, Y zamieszkują zaledwie 93 osoby!10. W Paryżu nie znajdziesz ani jednego znaku stopuParyż jest stolicą Francji, więc można się spodziewać, że będzie jednym z najbardziej ruchliwych miast w kraju. Mimo to, odwiedzając Paryż, nie zobaczysz ani jednego znaku stopu. Ostatni taki znak został usunięty w 2016 Francja jest krajem o największej liczbie stref czasowychZe względu na ryzyko rozregulowania rytmu dobowego naszego organizmu, nagła zmiana strefy czasowej mało kiedy jest przyjemna. Co ciekawe, Francja jest krajem o największej liczbie stref czasowych na świecie! Może wydawać się to mało wiarygodne, ale nie zapominaj, że jest krajem transkontynentalnym, co oznacza, że posiada także terytoria zamorskie. Państwo dzieli się na aż 12 stref czasowych. Tuż za nią natomiast plasują się Stany Zjednoczone (10) i Rosja (9). 13. Ślimakom nie wolno za darmo jeździć pociągiemJeśli ktoś jest właścicielem ślimaków lub innych małych zwierząt (i ogólnie zwierząt domowych), musi wiedzieć, że we Francji nie mogą one swobodnie podróżować pociągami dużych prędkości. Francuzi są zmuszeni kupować dla nich bilety! Krajowe przedsiębiorstwo kolejowe SNCF oficjalnie deklaruje, że nawet zwierzęta, które ważą mniej niż 6 kg, muszą posiadać swój własny bilet. Jego cena wynosi około 7 Zakaz całowania się na peronach kolejowychNie jest sekretem, że Francja to jeden z najbardziej romantycznych krajów na świecie, ale czy wiedziałeś, że całowanie się na francuskich peronach kolejowych jest prawnie zabronione? To nietypowe prawo zostało ustanowione w 1910 roku przez poprzednika SNCF, jako sposób na ograniczenie opóźnień i uniknięcie tłoku na peronach kolejowych. Co ciekawe, przepis nadal obowiązuje, jednak złamanie go nie niesie za sobą żadnych konsekwencji Faraon Ramzes II Wielki otrzymał paszport, aby móc pośmiertnie udać się do FrancjiTo nie tytuł z filmu historycznego tylko prawdziwy fakt. W 1976 roku mumia egipskiego faraona Ramzesa II musiała zostać przewieziona z Egiptu do Francji w celu przeprowadzenia dalszych analiz i badań. Wśród danych Ramzesa II znalazł się między innymi zawód „król (zmarły)”.Mówiąc o paszportach oraz podróżach do Francji, być może dzięki tym ciekawostkom idea odwiedzenia tego niesamowitego kraju wydaje Ci się teraz jeszcze bardziej kusząca. Nasz edytor zdjęć biometrycznych powie Ci, jak odnowić paszport dla siebie lub dla swoich dzieci, a nawet dowiedzieć się jak uzyskać wizę do Francji.

Wieża Eiffla (fr. Tour Eiffel), obok Statuy Wolności i Wielkiego Muru Chińskiego, jest prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalną budowlą świata. Nie sposób jej nie odwiedzić, zwiedzając Paryż. Budowę Wieży Eiffla zainicjowano z okazji Wielkiej Wystawy Światowej, która miała upamiętniać 100 rocznicę Rewolucji Francuskiej. Dodatkowo miała być ona widzialnym znakiem potęgi Francji i potwierdzać jej kulturalną hegemonię. Wieża Eiffla nie od samego początku była uznawana za dzieło godne szacunku i podziwu. Przez cały okres budowy, aż do 1889 roku, w którym została oddana do użytku, wzbudzała liczne kontrowersje. Mieszkańcy Paryża, przyzwyczajeni do kamienic i domów wybudowanych w tradycyjny sposób, obawiali się tego „monstrum ze stali”. Ich obawy miały faktycznie uzasadnienie – do tej pory nikt nie wybudował konstrukcji, która składałaby się z aż 18 tysięcy żelaznych elementów. Do tego cała wieża ma masę ponad 10 tysięcy ton. Postawiona jako tymczasowa budowla, wieża ostatecznie została pozostawiona i obecnie stanowi symbol Paryża tak bardzo nierozerwalny z miastem. W godzinach wieczornych, o każdej pełnej godzinie do godziny 1 w nocy, odbywają się iluminacje. Tysiące turystów gromadzi się pod wieżą, by podziwiać budowlę błyszcząca tysiącami światełek. Szacuje się, że od momentu udostępnienia, Wieżę Eiffla ponad 220 milionów osób. Pewnie co najmniej kilka milionów z nich zaręczyło się na samej Wieży lub w jej okolicach, ponieważ budowla ta uznawana jest także za jeden z najbardziej romantycznych budynków w historii. Ile metrów ma Wieża Eiffla? Wieża Eiffla jest wysoka na 324 metry. Główną atrakcją przyciągającą turystów, jest wspaniały widok z trzech platform widokowych. Platforma pierwsza znajduje się na wysokości 57 metrów (można wejść na nią jedynie schodami), druga na 115 metrów, oraz trzecia, która stanowi główny punkt widokowy, znajduje się na 276 metrów. Na wieży funkcjonują dwa rodzaje wind: jedna kursuje od samego dołu do drugiej platformy, druga pomiędzy drugą a trzecią platformą. Pod wpływem zimna wieża kurczy się nawet do 18 cm, a pod wpływem wiatru przechyla od pionu do 6 cm. Na trzeciej platformie – ponad 300 metrów nad ziemią – ukryto niewielki apartament, który służył niegdyś jako mieszkanie Gustawa Eiffela. Wieża przechodzi gruntowne czyszczenie co 7 lat. Wieża Eiffla bilety Nie trać czasu na stanie w długich kolejkach – kup bilety przed przyjazdem do Paryża by dłużej nacieszyć się widokiem ze szczytu Wieży Eiffla! Przy okazji będziesz mógł zajrzeć do oryginalnego gabinetu Gustave’a Eiffela. Nie zwlekaj! Kliknij w poniższe odnośniki i kup bilety na Wieżę Eiffla: Przydatne informacje Adres: Champ de Mars, 5 Avenue Anatole France, 75007 Paryż Godziny otwarcia: Okres letni ( – – od 09:00 do 00:45 Pozostałe dni – od 09:30 do 23:45 Cena: od 155,32 zł / osobę Dojazd: , stacja: Trocadero , stacja: Bir-Hakeim , stacja: École Militaire , stacja: Champ de Mars – Tour Eiffel linie nr: 82 oraz 42, przystanek: Tour Eiffel linie nr: 69, 82, 87, przystanek: Champ de Mars Strona WWW: Zdjęcia Wieży Eiffla Wieża Eiffla nocą Paryż nocą – zbliżenie na Wieżę Eiffla Wieża Eiffla – film

Wieża Eiffla jest bez wątpienia symbolem Paryża i najbardziej znanym obiektem w stolicy, a być może i w całej Francji. Ta żelazna konstrukcja stoi w zachodniej części miasta – jaka jest jej wysokość? Ile waży wieża Eiffla? Ile litrów farby potrzeba na jej odmalowanie? Jakie miała kolory w przeszłości? Te i wiele innych ciekawostek o wieży Eiffla znajdziecie poniżej. #1 Wieża Eiffla miała być.. tymczasowa Zaprojektowana w biurze Gustave’a Eiffela konstrukcja została oddana do użytku ponad 120 lat temu – wielkie otwarcie górującej nad Paryżem budowli nastąpiło dokładnie 31 marca 1889 roku. Wieża Eiffla została zbudowana specjalnie z okazji paryskiej wystawy światowej w 1889 roku – budowla miała upamiętniać setną rocznicę rewolucji francuskiej, a także prezentować Francję jako kraj nowoczesny, zaawansowany technicznie, naukowo i inżyniersko. Projekt zakładał, że po 20 latach wieża zostanie rozebrana. Na szczęście uparty Eiffel, który nie chciał do tego dopuścić założył na wieży laboratorium aerodynamiczne i meteorologiczne. Niektórzy jednak twierdzą, że tak naprawdę udane eksperymenty z udziałem Juliana Ochorowicza z umieszczonym na szczycie bezprzewodowym telegrafem ocaliły wieżę. fot. #2 Najwyższa budowla w Paryżu, piąta we Francji Kiedy wieżę oddano do użytku była najwyższą wieżą na świecie i pierwszym obiektem zbudowanym przez człowieka, który przekroczył granicę 300 metrów. Wieża Eiffla była najwyższa przez 41 lat – w 1930 roku w Nowym Jorku został skończony budynek 40 Wall Street (znany jako Trump Building). Warto przy okazji wspomnieć, że nowojorski budynek był najwyższy na świecie zaledwie przez 28 dni – tytuł najwyższej budowli powędrował wówczas do mierzącego 319 metrów budynku Chrysler Building, który podobnie jak wspomniany Trump Building znajduje się w Nowym Jorku. W 1957 roku na szczycie wieży zamontowano antenę, dzięki której znów stała się wyższa od nowojorskiego wieżowca. Razem z anteną Wieża Eiffla ma 324 m wysokości i waży 10 100 ton (to tyle co 2500 słoni!). W bezchmurny dzień ze szczytu można zobaczyć tereny oddalone nawet o 65 km. W pochmurne dni nie widać natomiast nawet podnóża wieży Eiffla. Widok znad Sekwany w kierunku Wieży Eiffla, która posłużyła jako brama wejściowa na Wystawę Światową w 1889 roku (fot. London Stereoscopic Company/Getty Images) #3 Potrzeba 60 ton farby na pomalowanie wieży! Podobno Gustav Eiffel życzył sobie, aby jego wieża była malowana co 7 lat. 25 tysięcy m² jej powierzchni maluje się ręcznie przy użyciu pędzli (a dokładnie 1500 pędzli). Ponadto na każde takie malowanie potrzeba: około 60 ton farby, 50 km kabli zabezpieczających, 5 hektarów siatki zabezpieczającej i 25 malarzy, którym malowanie zajmie ponad rok! Ostatnie malowanie (19 z kolei) zaczęło się 1 kwietnia 2009 roku. W październiku 2018 roku mają rozpocząć się prace związane z kolejnym malowaniem wieży Eiffla. Wieża przybierała już kolor żółty, a obecnie ma kolor brązowy. Tegoroczne malowanie prawdopodobnie będzie na czerwono, a wszystko dlatego, że w przyszłym roku Wieża Eiffla będzie obchodziła swoją 130. rocznicę powstania – oryginalnie była pomalowana właśnie na kolor czerwony. Remont planowo ma potrwać 3 lata – na początku trzeba będzie zdrapać wszystkie poprzednie warstwy (przypominamy jest ich aż 19) i dopiero położyć nową farbę. Dotychczas po prostu zamalowywano wieżę. Fotografia z lewej strony – malowanie wieży Eiffla – 1932 rok (fot. Fotografia z prawej strony – rok 1953 ( #4 Restaurcja na wieży Eiffla Na drugim piętrze znajduje się restauracja słynnego francuskiego szefa kuchni Alaina Ducasse’a. Uhonorowana jest jedną gwiazdką Michelina. Wystrój, wyposażenie i karta dań są nowoczesne, a menu bazuje oczywiście na kuchni francuskiej. Dania są lekkie, sezonowe, a składniki i produkty bardzo często pochodzą od lokalnych dostawców. Restauracja Le Jules Verne znajduje się na wysokości 125 metrów, a cena to 250€ za osobę (bez napojów). Znacznie taniej (ceny w porze obiadowej zaczynają się od 57€ za osobę) zjeść można w znajdującej się na pierwszym piętrze wieży Eiffla restauracji 58 Tour Eiffel (choć również ta restauracja ma w swoim menu pozycję Service Premier kosztującą €220 za osobą). Na taki widok mogą liczyć goście restauracji znajdującej się na wieży Eiffla (fot. #5 Niudany eksperyment 4 lutego 1912 roku nieudany eksperyment na wieży Eiffla przeprowadził pochodzący z Austrii wynalazca Franz Reichelt. Zginął on w wyniku skoku z pierwszego poziomu Wieży Eiffla (około 57 metrów), w trakcie testowania płaszcza-spadochronu własnego projektu. Eksperyment przyciągnął tłumy gapiów i dziennikarzy, którzy początkowo myśleli że Austriak będzie testował swój wynalazek za pomocą manekina. O Reichelt skoczył – niestety spadochron nie rozwinął się. Franz Reichelt prezentuje swój płaszczo-spadochron (fot. #6 Repliki wieży Eiffla Na całym świecie znajduje się ponad 30 mniejszych kopii słynnej paryskiej budowli. Niektóre z nich są niemalże identyczne, podczas gdy inne inspirowane są Wieżą Eiffla. Można je zobaczyć w Las Vegas (USA), Makau, Tianducheng (Chiny), Warnie (Bułgaria), Filiatrii (Grecja). 18 metrowa replika wieży Eiffla – Filiatra Eiffel Tower. (fot. Replika wieży Eiffla o wysokości m znajduje się również w Bułgarskiej Warnie // fot. andreidan / 108 metrów wysokości ma replika wieży Eiffla w Chińskim Tianducheng (fot. Daily Mail) We wrześniu 2016 oddano do użytku 150 – metrową replikę wieży Eiffla znajdująca się w Makau. // // CC BY-SA Kompleks Paris Las Vegas składa się z kilku replik oryginalnej paryskiej architektury, a w tym wieży Eiffla (w skali 1:2, mierzącej niemal 165 metrów), Łuku Triumfalnego (2/3 wielkości pierwowzoru), a także Place de la Concorde. (fot. Jürgen Matern // // CC BY-SA #7 Hołd inżynierom i naukowcom W czasie budowy wieży wygrawerowano nazwiska 72 wybitnych francuskich inżynierów, naukowców i matematyków tamtych czasów. Lista została zamalowana na początku XX wieku i odsłonięta ponownie w latach 1986–1987 Na wieży Eiffla znajdują się wyryte 72 nazwiska wybitnych naukowców (fot. #8 Największy billboard na świecie W latach 1925-1936 Citroen zamieścił na wieży swoje reklamy, dlatego też paryską wieżę nazywano przez pewien czas największym billboardem świata. Na trzech stronach wieży zainstalowano ponad 600 km kabli i cztery miliony kolorowych żarówek, które tworzyły pionowy, 30 metrowy napis Citroen. Reklamę było widać z odległości ponad 30 kilometrów! Reklama ta została wpisana do księgi rekordów Guinnessa ze względu na swoje rozmiary. fot. #9 Wieża Eiffla i… pogoda Wieża zbudowana jest miliona kilogramów stali, więc podczas letnich upałów i wysokich temperatur metal zwiększa swoją objętość. Wieża Eiffla jest wówczas wyższa o ponad 15 centymetrów. Ponadto pod wpływem bardzo silnego wiatru wieża kołysze się na 6-7 cm. #10 Trzy tarasy widokowe Tarasy widokowe, z których można podziwiać piękną panoramę Paryża znajdują się na wysokościach oraz 276,13 metrów. Pierwszy i drugi taras widokowy są dostępne schodami i windą. Na trzeci poziom można się dostać tylko windą. Wieża Eiffla otwarta jest dla turystów przez cały rok, codziennie od godziny 9:00 do 23:00 w okresie jesienno-zimowym oraz do północy w okresie letnim. Bilety na Wieżę Eiffla kosztują (dane z lipca 2018 roku): • Windą na 2 piętro: dorośli €16 / młodzież (12-24) €8, dzieci (4-11) €4, dzieci poniżej 4 roku życia za darmo • Wjazd windą na samą górę: dorośli €25 / młodzież (12-24) € dzieci (4-11) € dzieci poniżej 4 za darmo • Schodami na 2 piętro: dorośli €10 / młodzież (12-24) €5, dzieci (4-11) € dzieci poniżej 4 za darmo • Schodami na 2 piętro a następnie windą na górę: dorośli €19 / młodzież (12-24) € dzieci (4-11) € dzieci poniżej 4 za darmo Widok z 2 piętra wieży Eiffla – 1900 rok (fot. Neurdein – Collection personnelle Scanné par Claude Shoshany // Domena publiczna // wikipedia org) #11 Wysokość wieży Eiffla Wysokość wieży zmieniała się kilkukrotnie: • 1889 rok – 312,27 m (do zamocowanej na szczycie flagi) • 1991 rok – 317,96 m (z zamocowaną anteną) • 1994 rok – 318,70 m (z zamocowaną anteną) • 2000 rok – 324,00 m (z zamocowaną anteną) jest to około 81 pięter w typowym budynku! #12 Kilka statystyk • na szczyt wieży Eiffla prowadzi 1665 schodów • konstrukcja wieży składa się z 18 038 części metalowych i około 2,5 mln nitów • w roku 2000 na szczycie wieży zainstalowano na stałe dwa reflektory, które każdej nocy kręcą się jak latarnia morska i są widoczne z odległości 80 km • W latach 1980–1985 były przeprowadzone prace remontowe, podczas których budowla straciła na wadze 34 tony • Wybudowanie takiej samej wieży współcześnie kosztowałoby 31 milionów dolarów • Od 2003 roku wieża jest wyłączana o 1 w nocy w celu oszczędzania energii #13 Jak to z tym Eifflem było Tak naprawdę autorami projektu budowy wieży byli dwaj współpracownicy Eiffla – Maurice Koechlin i Emile Nouguier. Projekt ich został ogłoszony 18 września 1884 roku. Eiffel odkupił od nich patent cztery miesiące później. Budowa została rozpoczęta w 1887 roku, a co ciekawe kierował nią właśnie Koechlin. Budowa trwała dwa lata, dwa miesiące i pięć dni. Gustave Eiffel (ur. 15 grudnia 1832 w Dijon, zm. 27 grudnia 1923 w Paryżu) – francuski inżynier, konstruktor mostów, wiaduktów, śluz i innych konstrukcji stalowych oraz żeliwnych – jedną z najbardziej znanych budowli przy których pracował jest Statua Wolności. #14 Ponad 7 milionów turystów rocznie Koszt budowy wieży Eiffla (8 milionów franków w 1889 roku – około 40 milionów dolarów przeliczając na „dzisiejsze” pieniądze) zwrócił się w niecałe pół roku po otwarciu. Dzisiaj jest to jedna z najczęściej odwiedzanych atrakcji turystycznych na świecie. #15 Moneta w kształcie.. wieży W 125 rocznicę powstania Brytyjskie Wyspy Dziewicze specjalnie na tę okazję wydały 1-dolarową monetę w kształcie wieży Eiffla. fot. #16 Ślub z …wieżą Eiffla Amerykanka Erika LaBrie w 2007 roku ożeniła się… z wieżą Eiffla i oczywiście zmieniła nazwisko na Erika La Tour Eiffel. Pierwszy raz spotkała się z wieżą Eiffla w 2004 roku i poczuła nietypowe połączenie na tle emocjonalnym, duchowym i fizycznym… Warto przy tym wspomnieć, że Wieża Eiffla to nie jest jej pierwszą miłością – była zakochana w swoim łuku ze strzałami (Erika to była żołnierz oraz łuczniczka; twierdziła, że to dzięki tej miłości i namiętności stała się światowej klasy łuczniczką), a także była w związku z fragmentem Muru Berlińskiego. Amerykanka jest założycielką „OS Internationale” – organizacji dla ludzi, którzy zawierają istotne związki z obiektami nieożywionymi. W 2012 roku została opublikowana książka napisana przez fińskiego dziennikarza, Janne Flinkkilä – „Rautaiset rakastajat – matkani Erika Eiffelin maailmaan” („Żelazni kochankowie – moja podróż do świata Erika Eiffel”) o związkach przedmiotowych oraz codziennym życiu Eriki. #17 Wieża Eiffla z LEGO Już za zł możecie mieć własną wieżę Eiffla, tyle że z klocków LEGO. Zestaw o numerze seryjnym 21019 składa się z 321 klocków, a po złożeniu ma 31 cm wysokości i 11 cm szerokości. Seria LEGO® Architecture poświęcona jest upamiętnieniu dzieł światowej architektury w klockach LEGO. fot. #18 Wieża Eiffla kontrowersje Niewiele brakowało a wieżę Eiffla oglądalibyśmy w.. Barcelonie. Pomysł odrzucili jednak tamtejsi radni, którzy powiedzieli że koszt budowy wieży przekracza ówczesne możliwości miasta. Ponadto stwierdzili oni, że wieża jest „szczytem niesmaku”, a sam obiekt „zepsuje panoramę miasta”. Projekt wieży Eiffla nie przypadł do gustu również mieszkańcom Paryża – 1887 roku w gazecie “Le Temps” opublikowano list otwarty, w którym 300 wybitnych artystów i intelektualistów z Paryża sprzeciwia się jej budowie. “My pisarze, malarze, rzeźbiarze, architekci, pasjonaci nienaruszonego do tej pory piękna Paryża zgłaszamy protest – w imieniu zagrożonej francuskiej sztuki i historii – przeciwko wystawieniu w samym sercu naszej stolicy niepotrzebnej i monstrualnej wieży Eiffla, która swym barbarzyńskim ogromem przytłacza Notre-Dame, Sainte-Chapelle, Tour Saint-Jacques…”. #19 Robienie nocnych zdjęć wieży Eiffla jest… nielegalne Osoby, które robią zdjęcia wieży Eiffla nocą.. łamią prawo. Taką informację można znaleźć na stronie stowarzyszenia opiekującego się wieżą Eiffla (Société d’Exploitation de la Tour Eiffel). Widnieje tam informacja, że zdjęcia panoramy miasta z wieży oraz zdjęcia zrobione za dnia są w pełni legalne i nieobjęte prawami autorskimi, jednak robienie zdjęć paryskiemu zabytkowi nocą (gdy jest podświetlony) nie jest do końca legalne. Wszystko przez zapis z 1985 roku – zamontowane wówczas oświetlenie wieży Eiffla objęte jest prawami autorskimi autora instalacji. Światła na wieży rozbłyskują co godzinę od zmierzchu do świtu przez 5 minut – przed zrobieniem zdjęcia i upublicznieniem go należałoby zapłacić Société d’Exploitation de la Tour Eiffel za specjalne zezwolenie. Przepis jest chyba jednak „martwy”, bo dotychczas nikt nie został pozwany. #20 Wieża Eiffla została sprzedana przez oszusta Victor Lustig sfingował tajne spotkanie „rządowe” z sześcioma handlarzami złomem. Przedstawił się jako zastępca dyrektora generalnego Ministerstwa Poczt i Telegrafów, a następnie poprosił by cała operacja była utrzymywana w tajemnicy przed opinią publiczną, do czasu jej zakończenia. Wieża znajdowała się w tamtym czasie w bardzo złym stanie technicznym, więc jej zezłomowanie wcale nie było czymś absurdalnym. Całą historię opisaliśmy tutaj: Victor Lustig – oszust, który dwukrotnie sprzedał wieżę Eiffla. Źródła: (1),(2),(3),(4),(5), (6)

Odwiedzając Francję, nie można ominąć stolicy kraju – Paryża. Będąc w Paryżu, nie można zapomnieć o Wieży Eiffla. Ta ponad 320 metrowa żelazna konstrukcja, która powstała 125 lat temu, jest jednym z najważniejszych symboli Paryża, Francji i wszystkiego co wiąże się tym krajem. Mimo swoich rozmiarów i niesamowitej konstrukcji, wieża gdy powstała spotkała się z licznymi negatywnymi ocenami, a 20 latach miała być rozebrana. Na szczęście dzięki zaangażowaniu jej twórcy – konstruktora Gustava Eiffla (autora min. konstrukcji Statui Wolności w Nowym Jorku), przetrwała do dnia dzisiejszego. Prace nad wieżą rozpoczęto w 1884 roku, kiedy Maurice Koechlin i Émile Nouguier stworzyli pierwsze rysunki budowli. Wieża miała powstać w związku z Wystawą Światową, która miała się odbyć w Paryżu w 1889 roku. Projekt zaczął przyciągać uwagę, we wrześniu 1884 roku Koechlin, Nouguier i Eiffle złożyli wniosek patentowy na konstrukcję wieży, a po kilku miesiącach Eiffle odkupił pełne prawa do konstrukcji, od swoich współpracowników. Początkowo rozważono wiele lokalizacji dla budowli, ale ze względu na uwarunkowania techniczne, uznano, że najlepszą lokalizację są Pola Marsowe. Dodatkowo, umieszczenie wieży w tym miejscu sprawiło, że mogła ona stać się bramą wejściową na teren wystawy. W kolejnych latach dopracowano projekt, korzystając z doświadczenia jakie Eiffle miał przy budowie innych żelaznych konstrukcji. Przyjęto wówczas założenie, że wieża będzie w całości wykonana z żelaza i będzie projektem… tymczasowym. Po 20 latach miała zostać zdemontowana. Kolejne etapy budowy wieży Eiffla Budowę wieży rozpoczęto 28 stycznia 1887 roku od wylania fundamentów pod 4 nogi wieży. W marcu następnego roku gotowa była najniższa część wieży, w sierpniu druga, a w grudniu rozpoczęto ostatni etap prac nad szczytem wieży. Główne prace konstrukcyjne zakończono w marcu 1889 roku. W związku z tym 31 marca miało miejsce uroczyste otwarcie wieży dla polityków, oficjeli i dziennikarzy. Mimo uroczystości, nie był to koniec prac. Cały czas nie działały jeszcze windy, które miały wozić pasażerów. Sprawiły one sporo problemów, ponieważ tylko na pierwszym etapie od ziemi do pierwszego poziomu mogły działać bardziej tradycyjne windy, zaprojektowane przez firmę Roux Combaluzier et Lepape. Gorzej było z kolejnymi poziomami. Największym problemem było znalezienie firmy, która podjęłaby się wykonania wind, ponieważ umowa na budowę wieży zakładała, że wszystkie elementy będą pochodziły z Francji. Eliminowało to możliwość współpracy z firmami z innych państw, które często miały bardzo duże doświadczenie w tego typu projektach. Po długich dyskusjach, zdecydowano się nagiąć zapisy umowy i dopuszczono do prac firmę Otis, która zaprojektowała windy na kolejnych poziomach. Jeden z pierwszych planów wieży autorstwa Maurice Koechlin i Émile Nouguier W dniu oficjalnego otwarcia 31 marca 1889 roku, windy jeszcze nie funkcjonowały, w związku z czym wszyscy goście musieli wejść na mierzącą ponad 312 metrów wieżę na piechotę. Większość z nich ograniczyła więc swoją „ekspedycję” do pierwszego poziomu. Nieliczny goście oraz dziennikarze, wspólnie z Effelem weszli na sam szczyt. W kolejnych miesiącach prowadzono intensywne prace nad wykończeniem całej konstrukcji, ponieważ wystawa rozpoczynała się w maju. Prace zakończono ostatecznie w pierwszych dniach maja, już po rozpoczęciu wystawy. Mimo to, blisko 30 000 odwiedzających wieżę dotarło na szczyt schodami – musieli pokonać 1710 stopni. Wieża Eiffla (fot. Michał Banach) Koszt budowy całej wieży wyniósł prawie 8 mln franków (w przeliczeniu na obecny kurs złotego, około 65 mln złotych). żelazna konstrukcja wieży waży 7 300 ton, a cała wieża 10 000 ton. W swoim czasie był to najwyższy budynek na świecie, symbol epoki industrialnej, w której żelazo było jednym z najważniejszych materiałów konstrukcyjnych. Do budowy wieży zużyto 18 038 elementów z kutego żelaza i 2,5 mln nitów. Co 7 lat wieża jest malowana. Zużywa się w tym celu około 50-60 ton farby. Apartament na szczycie wieży – W trakcie budowy, Gustaw Eiffel zaprojektował na samym szczycie konstrukcji niewielki apartament. Ukryty przed wzrokiem odwiedzających miał być enklawą dla konstruktora i zapraszanych przez niego gości. Pomieszczenie urządzono bardzo elegancko i przytulnie. Przez wiele lat jego istnienie pozostawało tajemnicą. Jednak gdy wieść o ukrytym apartamencie rozniosła się wśród paryskich elit, wszyscy chcieli spędzić w nim chociaż jedną noc. Gustaw Eiffel odmawiał wszystkim i zapraszał jedynie wybranych gości -min. Thomasa Edisona. Po jego śmierci w 1923 roku o pomieszczeniu wszyscy zapomnieli. „Odkryto” je ponownie wiele lat później i obecnie udostępniono je zwiedzającym, którzy mogą przez szybę obejrzeć tajemnicze wnętrze. Ukryty apartament na szczycie Wieży Eiffla Wieża Eiffla (fot. Michał Banach) Koszt budowy szybko się jednak zwrócił, ponieważ turyści bardzo chętnie odwiedzali nietypową konstrukcję. Już od samego początku dużą popularnością cieszyły się różnego rodzaju pamiątki i gadgety związane z wieżą. Wieżą oferowała wiele atrakcji dla zwiedzających. Dzięki swojej wysokości, była idealnym punktem widokowym (do dzisiaj tak jest). Na jej piętrach znaleźć można sklepy z pamiątkami, restauracje, pocztę i kilka mniejszych sklepików. Na wieży od samego początku montowano liczne reflektory i lampy, które rozświetlają konstrukcję. Wieża Eiffla „od środka” w nocy (fot. Michał Banach) Wieża Eiffla „od środka” (fot. Michał Banach) Ze względu na to, że początkowo wieża miała funkcjonować tylko przez 20 lat, po czym miała być rozebrana, zakładano, że jej konstrukcja będzie łatwa w demontażu. Tak się jednak nie stało. Gustav Eiffele robił wszystko co tylko mógł aby zachować budowlę. Najbardziej pomogło mu w tym umieszczenie na szczycie nadajnika radiowego. Wysokość wieży była idealna, dzięki czemu sygnał mógł docierać na duże odległości bez zakłóceń. W kolejnych latach znaczenie wieży rosło. Podczas I wojny światowej była ona wykorzystywana do łączności z oddziałami stacjonującymi na linii frontu (w tych czasach zasięg radiostacji był na tyle mały, że na większe odległości wiadomości przesyłano przez kilka odbiorników, w związku z czym częściej wykorzystywano gołębie pocztowe). Wieża była atrakcją turystyczną do 1940 roku, kiedy w wyniku sabotażu uszkodzono windy. Niemcy nie mieli planów ich naprawy, w związku z czym żołnierze, którzy stacjonowali na wieży musieli wspinać się na jej szczyt po schodach. Sprawność wind przywrócono dopiero po wojnie. Wówczas budowla powróciła do swojej dotychczasowej funkcji i ponownie zaczęła przyjmować turystów. Amerykańscy żołnierze oglądający wieżę w 1944 roku Od powstania, wieżę co roku odwiedzają tłumy turystów. W 1889 roku było to niemal 1,9 mln osób. W kolejnych latach liczba odwiedzających znacznie spadła, a podczas I i II Wojny Światowej wieża była zamknięta dla zwiedzających. Po wojnie liczba turystów stale wzrastała, przekraczając w 1963 roku 2 mln, 4 mln w 1983 roku, 6 mln w 1999 roku a w 2011 prawie 7 mln. Łącznie obiekt odwiedziło ponad 250 mln ludzi. Jest to jedna z najpopularniejszych atrakcji turystycznych na świecie. Powstało ponad 30 replik wieży na całym świecie – cześć z nich to wierne kopie, nieco pomniejszone, inne, to budynki inspirowane charakterystycznym wyglądem Wieży Eiffela. Jedną z najsłynniejszych jest ta, znajdująca się w Las Vegas. Wieża Eiffel w nocy (fot. Michał Banach) Wystawa Światowa z 1889 roku w związku z którą zbudowano wieżę trwała od 6 maja do 31 października 1889 roku. Jej koszt wyniósł około 41,5 mln franków, zyski ze sprzedaży biletów wyniosły 49,5 mln franków. Wystawę odwiedziło ponad 32 mln ludzi. Wystawiło się na niej 61 722 wystawców z całego świata. Ponad połowa z nich pochodziła jednak z Francji.

Niedziela, 16 listopada 2014 (12:48) Nie rób zdjęć nocą wieży Eiffla!, a przez całą dobę - brukselskiemu Atomium, zwłaszcza jeśli chcesz pochwalić się nimi na Facebooku - zaalarmował portal informacyjny Euobserver specjalizujący się w tematyce unijnej. Powodem są prawa autorskie podlegające ochronie. Okazuje się, że tak samo chronione są gmachy Parlamentu Europejskiego zarówno w Brukseli, jak i Strasburgu. Publiczne pokazywanie ich zdjęć - tzn. chociażby na stronach internetowych europosłów - może być niezgodnie z prawem. Belgowie i Francuzi wykorzystali klauzulę zawartą w dyrektywie UE o prawie autorskim w społeczeństwie cyfrowym z 2001 roku. Pozwala ona na wprowadzenie zakazu publikowania zdjęć bez zgody właściciela praw autorskich publicznie dostępne obiekty architektoniczne, takie jak Atomium czy wieża Eiffla w nocnej scenerii, nie mogą być fotografowane na użytek publiczny, a jedynie przypadku najsłynniejszej wieży świata prawa autorskie chronią nie tyle sam budynek, co jej nocnego oświetlenia. Jak cytuje swoich rozmówców Euobserver, fotografowanie Atomium, które powstało w 1958 r., jest jeszcze bardziej surowo obwarowana. Atomium to jeden z symboli stolicy Belgii, lubiany przez turystów, ale chyba warto ich przestrzec przed upublicznianiem swojej fotografii na tle Dimitrov, brukselski ekspert Wikipedii w wypowiedzi dla Euobservera przestrzega: "jeśli państwo zrobicie sobie zdjęcie Atomium i opublikujecie je na Facebooku, będzie to stanowiło złamanie prawa". Obrazek Atomium na stronach Wikipedii to zdjęcie modelu zbudowanego w Austrii. W innych miejscach obraz Atomium jest często po prostu zaczerniony, po to by przestrzegać belgijskich przepisów - objaśnia unijna z 2001 r. ma na celu dostosowanie przepisów związanych z prawami autorskimi i pokrewnymi do społeczeństwa informacyjnego. Ale państwa członkowskie mogą stosować niektóre zasady opcjonalnie i dlatego tzw. wolność panoramy, czyli właśnie swobodne korzystanie z "wizerunku" publicznie dostępnych budowli, ale także naturalnych krajobrazów czy elementów natury, nie jest zagwarantowana we wszystkich krajach. Wolność panoramy sprawia, że budynki w przestrzeni publicznej mogą być fotografowane i następnie upubliczniane bez uprzedniej zgody ich właścicieli. W Polsce prawo zapewnia taką możliwość. Podobne regulacje prawne istnieją poza Polską, także w Niemczech i Austrii. Prawa do wolności panoramy nie ma natomiast np. we Francji, w Belgii czy we do szczegółów sytuacja jest odmienna w zależności od krajów. Np. w Bułgarii czy Słowenii publiczne budynki można fotografować, ale fotografii nie można sprzedawać. W Wielkiej Brytanii, Holandii można fotografować i rozpowszechniać takie prace bez ryzyka sankcji jest uzyskanie zgody np. na publikowanie zdjęć budynków Parlamentu Europejskiego. Jak podaje Euobserver, PE nie ma prawa własności budynków, więc nie może wydawać zezwoleń na fotografowanie ich w celach te wydają się niemożliwe do wyegzekwowania w dobie zdjęć satelitarnych czy też oferty serwisu Google Street View. Ale nowa propozycja Komisji Europejskiej dotycząca praw autorskich w dobie cyfrowej raczej nie pojawi się szybko. Najpierw światło dzienne musi ujrzeć spodziewana latem tego roku tzw. biała księga, czyli rodzaj raportu KE analizującego problematykę na szczeblu całej UE. Taki dokument prezentuje katalog zarysowanych z grubsza propozycji i środków i jest zaproszeniem do dyskusji dla partnerów społecznych, a dopiero jej następstwem jest ewentualnie propozycja konkretnego aktu się spodziewać, że zanim Komisja Europejska skorzysta z prawa inicjatywy legislacyjnej, zamówi jeszcze studium oddziaływania nowych przepisów. Tak będzie, jeśli KE zechce nowe rozwiązania przedstawić w formie innej niż dotychczas: czyli jeśli dyrektywę, która jest wdrażana w krajach poprzez odpowiednie przepisy krajowe, zastąpi rozporządzenie automatycznie obowiązujące w całej tej pory prawa autorskie były w gestii komisarza ds. rynku wewnętrznego, ale w obecnej kadencji przewodniczący KE Jean-Claude Juncker, żonglując tekami komisarzy i dyrekcji generalnych, przesunął prawo autorskie z zakresu obowiązków Elżbiety Bieńkowskiej do teki komisarza odpowiedzialnego za cyfryzację, Gunthera Oettingera. (mal)

Jedna z największych turystycznych atrakcji świata – Wieża Eiffla. Prawdziwym grzechem byłoby nieuwiecznienie spotkania z nią na zdjęciu. Uważajcie jednak, ponieważ jeżeli fotografia zostanie wykonane nocą, pokazując je szerszej publice możecie naruszyć prawo autorskie. Oczywiście nie dotyczy to zdjęć wykonanych do rodzinnego albumu, który pokazujemy tylko najbliższym i znajomym. Mieści się to w granicach dozwolonego użytku prywatnego. Jeżeli jednak zdecydujemy się rozpowszechnić takie zdjęcie na przykład na stronie internetowej, to w tej sytuacji dochodzi do bardzo ciekawej sytuacji, którą sygnalizował wczoraj serwis TorrentFreak. Czemu jednak do naruszenia dochodzi tylko nocą? Architektura a prawo autorskie Prawo autorskie obejmuje swoją ochroną obiekty architektoniczne. W świetle obowiązującego prawa robiąc zdjęcie jakiemuś budynkowi, a następnie rozpowszechniając je, można by było założyć, że dokonujemy ingerencji w prawa przysługujące jego projektantowi. Polski ustawodawca przewidział jednak taką dość ryzykowną ewentualność i na szczęście zabezpieczył nas przed sytuacją, która w praktyce paraliżowałaby fotografię w mieście. Dlatego też w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych czytamy: Art. 33. Wolno rozpowszechniać: 1) utwory wystawione na stałe na ogólnie dostępnych drogach, ulicach, placach lub w ogrodach, jednakże nie do tego samego użytku; To (w dużym uproszczeniu) rozwiewa część naszych wątpliwości, choć kwestia prawnoautorskiej ochrony utworów architektonicznych jest generalnie problemem bardzo złożonym i należałoby go rozpatrywać na wielu płaszczyznach (np. w sytuacji, gdyby ktoś zechciał masowo produkować i sprzedawać fototapetę z Wieżą Eiffla). Natomiast to, że Wieża Eiffla nie jest już objęta restrykcyjną prawnoautorską ochroną determinuje ponadto czynnik w tej sytuacji o wiele bardziej oczywisty – czas. W Polsce majątkowe prawa autorskie wygasają w ciągu 70 lat od śmierci twórcy. We Francji, będącej bohaterem niniejszego wpisu, sytuacja wygląda podobnie: 70 lat od śmierci twórcy lub – ciekawostka – 100 lat, jeżeli zginął on „za Francję” (Mort pour la France). Wedle danych encyklopedycznych Wieża Eiffla miała wprawdzie aż trzech głównych architektów (w związku z czym każdemu z nich powinny przysługiwać stosowne prawa), a ostatni z nich zmarł dopiero w 1946 roku (a więc 68 lat temu). Jednakże w 1884 roku, na kilka lat przed rozpoczęciem budowy, Gustav Eiffel odkupił prawa autorskie od swoich partnerów i w ten sposób stał się jedynym dysponentem własności intelektualnej związanej z projektem słynnego budynku. Jednocześnie znany inżynier zmarł w 1923 roku, w spokoju i w swoim domu w Paryżu, słuchając V symfonii Beethovena, w związku z czym majątkowe prawa autorskie do Wieży Eiffela można uznać za wygasłe. Swoją drogą, takiego szczęścia nie ma kilka nowszych budynków, jak chociażby brukselskie Atomium, którego fotografie usunięto z Wikipedii (w polskiej wersji też podziwiać możemy jedynie panoramę okolicy widzianą z tej budowli). Wprawdzie w samej Belgii nie istnieje odpowiednik naszego art. 33, ale z punktu widzenia samej Wikipedii nie ma to większego znaczenia. Nie rozumiem też do końca tej praktyki, gdyż w mojej ocenie w takiej sytuacji wręcz wzorcowo zastosowanie znajduje prawo cytatu. Dlaczego więc trzeba uważać na nocne zdjęcia Wieży Eiffla? W świetle powyższych kilku akapitów domyśliliście się już zapewne, że prawnoautorska ochrona wcale nie dotyczy samej to zresztą oficjalna strona Tour Eiffel, podkreślając jednocześnie, że nazwa samej wieży, kilka związanych z nią atrakcji turystycznych, jak i stosowne domeny internetowe są chronionymi znakami towarowymi. Czego więc dotyczy ochrona? Otóż… pojawiających się w nocy pokazów świetlnych, traktowanych jako przedstawienie artystyczne, a więc utwór w rozumieniu prawa autorskiego (być może i to można by było kwestionować, choć tutaj niezbędne byłoby ustalenie jaki w tym wszystkim jest wkład laserów i komputerów, a jaki człowieka). W każdym razie na stronie wieży czytamy: Daytime views from the Eiffel Tower are rights-free. However, its various illuminations are subject to author’s rights as well as brand rights. Usage of these images is subject to prior request from the Société d’Exploitation de la Tour Eiffel. Teoretycznie więc wrzucając do sieci nocną fotografię (nawet nie materiał filmowy) Wieży Eiffla, na której znalazł się fragment pokazu świetlnego, naruszamy prawa jego twórców. Czy to prawo jest w praktyce respektowane? Prawdopodobnie nie. A w każdym razie mam taką nadzieję…

Paryż to zdecydowanie jedno z najpopularniejszych i najciekawszych europejskich miast. Ta niezwykła stolica Francji przyciąga turystów z całego świata piękną architekturą, interesującymi zabytkami, pyszną kuchnią, a także romantyczną atmosferą. Miasto ma jednak do zaoferowania znacznie więcej niż zazwyczaj można odnaleźć w tradycyjnych przewodnikach. Sprawdź mało znane ciekawostki i sekrety Paryża, które pomogą Ci jeszcze bliżej poznać tę europejską stolicę! Najstarsza kawiarnia we Francji znajduje się w Paryżu W Paryżu znajduje się najstarsza i najdłużej działająca kawiarnia w całej Francji. Lokal został założony w 1686 roku, czyli aż ponad 330 lat temu. W kafejce o nazwie „Le Procope” na przestrzeni lat spotykali się paryscy inteligenci, w tym słynny pisarz epoki odrodzenia Wolter czy genewski filozof Jean-Jacques Rousseau. Na początku XIX wieku w kawiarni gościł też Fryderyk Chopin, Théophile Gautier oraz Ferenc Liszt. Obecnie wystrój lokalu nawiązuje do oryginalnego projektu z XVIII wieku. Ceny kaw i innych napojów rozpoczynają się od kilku euro, zaś główne dania kosztują około 20 euro. Jeśli chcesz odwiedzić „Le Procope” to udaj się pod adres Rue de l’Ancienne Comédie 13 w Saint-Germain-des-Prés w 6. dzielnicy Paryża. Zdjęcia wieży Eiffla nocą tylko dla wybranych Paryż nocą sprawia całkiem inne wrażenie, niż za dnia. Wielu turystów w godzinach późnowieczornych decyduje się więc jeszcze raz zwiedzić to piękne miasto, podziwiając podświetlone zabytki i budowle. Nie każdy obiekt można jednak swobodnie fotografować także po zmroku. Uwiecznianie wieży Eiffla w porze nocnej w kilku przypadkach jest całkowicie zabronione. Na szczęście prawo nie obejmuje fotografii robionych do użytku prywatnego lub osobistego. Jeśli jesteś turystą, który pragnie uchwycić wieżę Eiffla wyłącznie na pamiątkę to nie musisz się niczego obawiać. Ograniczenie dotyczy jedynie osób, które zajmują się fotografią profesjonalnie i chcą czerpać zyski z wykonywanych zdjęć bądź umieścić je w swoim portfolio. Wtedy konieczne okaże się uzyskanie specjalnego pozwolenia. Nielegalne wykorzystywanie zdjęć tego paryskiego symbolu może wiązać się za to z ogromnymi karami finansowymi. Paryż jako Miasto Świateł Paryż przez wielu nazywany jest Miastem Świateł. Wbrew pozorom i częstemu przekonaniu, z którym można się spotkać, przydomek ten w żaden sposób nie jest związany z bogatym oświetleniem miasta czy współczesną iluminacją popularnych zabytków. W tym przypadku „światła” mają nawiązywać do „świetlistych umysłów”, które na przestrzeni lat zamieszkiwały i rozpoczęły karierę we francuskiej stolicy. To właśnie w Paryżu swoje skrzydła rozwinęli tacy artyści, pisarze i uczeni, jak chociażby Picasso, Apollinaire, Chateaubriand, Monet, Kiki de Montparnasse, Dali, Baudelaire czy Dalida. Artystyczna kamienica na Rivoli 59 Jednym z miejsc, które szczególnie wyróżnia się na mapie Paryża, a niekoniecznie można je odnaleźć w przewodnikach turystycznych, jest artystyczna kamienica, zlokalizowana pod adresem Rivoli 59. Idąc śladami autora bestsellerowej powieści „Paryż na widelcu” Stephena Clarke’a, warto zajrzeć do tego nietuzinkowego budynku, w którym gromadzą się różni paryscy artyści. Wstęp do kamienicy jest całkowicie bezpłatny. Pomieszczenia znajdujące się na kilku piętrach wypełnione są setkami obrazów, rzeźb i innych projektów, stworzonych zarówno przez amatorskich, jak i profesjonalnych artystów. Z pewnością dużą atrakcją jest też możliwość podziwiania twórców przy ich pracy. Rozmaite dzieła, rysunki oraz malowidła dostępne są dosłownie wszędzie, nawet na ścianach, podłogach czy sufitach, przez co praktycznie każdy centymetr pomieszczenia został tutaj w jakiś sposób ozdobiony. Artystyczna kamienica na Rivoli 59 to z pewnością miejsce, które obowiązkowo powinni odwiedzić miłośnicy nowoczesnej sztuki i architektury. Najczęściej odwiedzane muzeum na świecie Słynne, paryskie „Musée du Louvre” jest najczęściej odwiedzanym muzeum na świecie. Założone w 1793 roku w dawnej siedzibie pałacu królewskiego, co roku przyciąga ponad dziewięć milionów turystów. Wybierając się do Luwru, warto zaopatrzyć się w audiobooki literatura faktu, które pomogą bliżej poznać historie wielu dzieł sztuki znajdujących się w zbiorach muzeum. Do największych perełek Musée du Louvre można zaliczyć słynny obraz „Mona Lisa” Leonarda da Vinci, Kodeks Prawa Hammurabiego czy Wenus z Milo. Planując wizytę w tym wyjątkowym muzeum, należy jednak pamiętać, że obiekt we wtorki jest całkowicie zamknięty dla turystów. Kulinarny Paryż Kuchnia francuska jest jedną z najbardziej lubianych w Europie. Jeśli chcielibyśmy codziennie odwiedzać jeden bar, restaurację lub kawiarnię zlokalizowaną w obrębie Paryża to musielibyśmy na to poświęcić ponad 30 lat. Paryż jest miastem pełnym tajemnic, ciekawostek i miejsc, do których nie zaglądają wszyscy turyści. Planując podróż do stolicy Francji, warto więc uwzględnić również mniej znane lokalizacje, pomagające w większym stopniu poczuć atmosferę tej wyjątkowej aglomeracji. Dodatkowo poszukując interesujących paryskich miejsc można posiłkować się znanymi audiobookami, zawierającymi przydatne informacje na temat Francji i jej stolicy.

WieĹĽa Eiffla to jeden z najwaĹĽniejszych symboli ParyĹĽa, a nawet caĹ‚ej Francji oraz jedna z najbardziej rozpoznawalny budowli na Ĺ›wiecie. Budowla o ktĂłrej kaĹĽdy z nas sĹ‚yszaĹ‚. WieĹĽa Eiffel czÄ™sto nazywana â€śĹ»elaznÄ… DamÄ…â€ť jest bez dwĂłch zdaĹ„ ikonicznym obiektem architektonicznym, ale czy aby na pewno wiemy o niej wystarczajÄ…co? Widok z wieĹĽy Eiffla jest w stanie zahipnotyzowaÄ‡ kaĹĽdego. wysokoĹ›Ä‡ wieĹĽy Eiffla - widok z wieĹĽy Eiffla Historia WieĹĽy Eiffla WieĹĽa zostaĹ‚a zbudowana jako jedna z gĹ‚Ăłwnych atrakcji paryskiej wystawy Ĺ›wiatowej w 1889 przez francuskiego inĹĽyniera Gustaveâ€™a Eiffela, ktĂłrego firma specjalizowaĹ‚a siÄ™ w budowie ram i konstrukcji metalowych. Budowla miaĹ‚a byÄ‡ upamiÄ™tnieniem setnej rocznicy rewolucji francuskiej, a ponadto pokazaÄ‡ moĹĽliwoĹ›ci epoki i poziom wiedzy inĹĽynierĂłw. Projekt WieĹĽy Eiffla zostaĹ‚ zainicjowany przez Maurice’a Koechlina i Ă‰mile’a Nouguiera, dwĂłch inĹĽynierĂłw, ktĂłrzy pracowali dla â€śCompagnie des Etablissements Eiffelâ€ť. PoczÄ…tkowo sceptyczny, Gustave Eiffel odkupiĹ‚ od swoich wspĂłĹ‚pracownikĂłw prawa do patentu, a nastÄ™pnie zaprezentowaĹ‚ swojÄ… wieĹĽÄ™ w 1885 roku. ZajÄ…Ĺ‚ wĂłwczas 3 miejsce w konkursie i podpisaĹ‚ umowÄ™ z rzÄ…dem na budowÄ™ podpisana przewidywaĹ‚a, ĹĽe â€‹â€‹od 1 stycznia 1890 r. Gustave Eiffel moĹĽe swobodnie korzystaÄ‡ ze swojej wieĹĽy przez okres 20 lat Ale potem wieĹĽa mogĹ‚aby zostaÄ‡ rozebrana. Street food prosto z Francji â€“ z czym to siÄ™ je? Czytaj wiÄ™cej Lista wstydu, czyli lista firm, ktĂłre nie wycofaĹ‚y siÄ™ z Rosji Czytaj wiÄ™cej WieĹĽa Eiffla, fakty i ciekawostki! Czytaj wiÄ™cej WieĹĽy Eiffla - MateriaĹ‚y konstrukcyjne WieĹĽa Eiffla jest wykonana z ĹĽelaza kutego w kuĹşni w Lotaryngii. Tak wytworzone ĹĽelazne pĹ‚yty i belki zostaĹ‚y zmontowane w fabryce Eiffla w Levallois Perret za pomocÄ… nitĂłw, a nastÄ™pnie przetransportowane na plac budowy w ParyĹĽu w celu wĹ‚aĹ›nie ten system prefabrykacji i ponad 300 pracownikĂłw umoĹĽliwiĹ‚o zbudowanie konstrukcji w rekordowym czasie 2 lata, 2 miesiÄ™cy i 5 dni. WysokoĹ›Ä‡ wieĹĽy Eiffla - widok z wieĹĽy Eiffla Zwana wĂłwczas â€śTour de 300 mĂ¨tresâ€ť (dosĹ‚. 300-metrowa WieĹĽa) szybko przyjÄ™Ĺ‚a imiÄ™ Gustaveâ€™a Eiffelâ€™a. Budowla zostaĹ‚a otwarta dla publicznoĹ›ci tego samego dnia, co wystawa Ĺ›wiatowa, 15 maja 1889 r. Natychmiast uwiĂłdĹ‚ odwiedzajÄ…cych i paryĹĽan i turystĂłw z caĹ‚ego Ĺ›wiata. W pierwszym roku byĹ‚o ich ponad 2 miliony! WieĹĽa Eiffel - Krytyka budowli Jeszcze przed koĹ„cem budowy, konstrukcja staĹ‚a siÄ™ obiektem mocnej krytyki. Wiele osĂłb zastanawiaĹ‚o siÄ™ nad estetykÄ… i uĹĽytecznoĹ›ciÄ… tej wieĹĽy. W gazetach wÄ…tpiono w solidnoĹ›Ä‡ budynku i przypuszczano jego niepowodzenie z sensacyjnymi nagĹ‚Ăłwkami, takimi jak â€žSamobĂłjstwo Eifflaâ€ť, gdy tylko jakieĹ› wydarzenie opĂłĹşniĹ‚o budowÄ™. MieszkaĹ„cy dzielnicy Champ de Mars, przeraĹĽeni myĹ›lÄ…, ĹĽe wieĹĽa moĹĽe na nich runÄ…Ä‡, posunÄ™li siÄ™ nawet do pozwania paĹ„stwa. Swoje niezadowolenie wyraĹĽali ParyĹĽanie jak i Ăłwczesna elita. Punktem kulminacyjnym tej krytyki byĹ‚ list otwarty artysty przeciwko WieĹĽy Eiffla, opublikowany w gazecie Le Temps 14 lutego 1887. TakĹĽe podpisany przez wielkie nazwiska, takie jak Charles Garnier, Emile Zola czy Guy de Maupassant. WieĹĽa Eiffla ciekawostki - widok z wieĹĽy Eiffla WysokoĹ›Ä‡ wieĹĽy Eiffla Obecnie wysokoĹ›Ä‡ wieĹĽy Eiffla to 324 metry,Â zmienia siÄ™ to jednak o 18 cm w zaleĹĽnoĹ›ci od temperatury. WyjaĹ›nienie moĹĽna znaleĹşÄ‡ w metalowej ramie o wadze 7300 ton, ktĂłra reaguje na zjawisko fizyczne: rozszerzalnoĹ›Ä‡ cieplnÄ…, co oznacza, ĹĽe â€‹â€‹objÄ™toĹ›Ä‡ wzrasta w tym samym czasie, co jego temperatura i na odwrĂłt. Metal uĹĽyty do budowy pomnika â€“ kute ĹĽelazo â€“ jest bardzo wraĹĽliwy na ciepĹ‚ konstrukcja wieĹĽy skĹ‚ada siÄ™ z 18 038 czÄ™Ĺ›ci metalowych i okoĹ‚o 2,5 mln nitĂłw a jej caĹ‚kowita masa to okoĹ‚o 10 000 ton. Natomiast nacisk wieĹĽy na podĹ‚oĹĽe wynosi 4,5 tony/mÂ˛.Pierwotnie wysoka na 312 metrĂłw, wieĹĽa Eiffel przez 40 lat pozostawaĹ‚a najwyĹĽszym zabytkiem na Ĺ›wiecie. WieĹĽa Eiffel - Sukces budowli Od 130 lat WieĹĽa Eiffla jest charakterystycznym symbolem ParyĹĽa, a co za tym idzie Francji. Po raz pierwszy ucieleĹ›niaĹ‚a francuski know-how i geniusz przemysĹ‚owy od swoich narodzin. W 1889 roku, na wystawie Ĺ›wiatowej tak bardzo zaimponowaĹ‚a caĹ‚emu Ĺ›wiatu swojÄ… postawÄ… i odwaĹĽnym designem, ĹĽe do dziĹ› na arenie miÄ™dzynarodowej jest uznawana za jedno z bardziej atrakcyjnych miejsc turystycznych. Francuzi sÄ… szczegĂłlnie przywiÄ…zani do WieĹĽy Eiffla. Przede wszystkim jest to unikatowa konstrukcja, jest wiele innych metalowych wieĹĽ, ale ta jest wyjÄ…tkowa, ze wzglÄ™du na to, ĹĽe jest zabytkiem i moĹĽna jÄ… zwiedzaÄ‡, podczas gdy pozostaĹ‚e to tylko konstrukcje dekoracyjne (jak ArcelorMittal Orbit w Londyn). WieĹĽa od swoich narodzin przyciÄ…gaĹ‚a uwagÄ™ i byĹ‚a miejscem dla wielu wydarzeĹ„. ByĹ‚a Ĺ›wiadkiem, a czasem â€žaktorkÄ…â€ť waĹĽnych, wystawnych lub tragicznych wydarzeĹ„ w ĹĽyciu Francji. W swoich poczÄ…tkach WieĹĽa Eiffla byĹ‚a owocnym laboratorium do eksperymentĂłw naukowych. Gustave Eiffel wiedzÄ…c, ĹĽe grozi jej zburzenie po umĂłwionym okresie 20 lat, zdoĹ‚aĹ‚ udowodniÄ‡ jej praktyczne zastosowanie- na gĂłrze zainstalowano pierwsze laboratorium meteorologiczne, nastÄ™pnie zainstalowano manometr na wolnym powietrzu. Zbadano absorpcjÄ™ promieniowania atmosferycznego, widmo sĹ‚oneczne, drgania wierzchoĹ‚ka wieĹĽy i ich przyczyny, a nawet fizjologiczne skutki wspinania siÄ™ pieszo. Moulin Rouge, co to jest? Czytaj wiÄ™cej Francuski PocaĹ‚unek Czytaj wiÄ™cej Ciekawostki o Francji Czytaj wiÄ™cej DziĹ› jest jednÄ… z najwiÄ™kszych atrakcji turystycznych we Francji. Szacuje siÄ™, ĹĽe od momentu udostÄ™pnienia konstrukcji dla zwiedzajÄ…cych, odwiedziĹ‚o jÄ… ponad 250 milionĂłw osĂłb! WieĹĽa Eiffla ciekawostki Liczba odwiedzajÄ…cych rocznie to 7 000 000- okoĹ‚o 75% z nich to ma okoĹ‚o 120 budowÄ™ wieĹĽy przygotowano 5300 rysunkĂłw i koszt remontu windy West, ktĂłrej prace trwaĹ‚y od 2008 do 2014 roku to 36 000 000 ma 5 1889 roku pierwszymi oficjalnymi goĹ›Ä‡mi WieĹĽy Eiffla byli angielska rodzina krĂłlewska i Buffalo Bill. Wszyscy wpisali siÄ™ do ksiÄ™gi goĹ›ci. Izba Handlowa Monza we WĹ‚oszech oszacowaĹ‚a w 2012 roku wartoĹ›Ä‡ wieĹĽy Eiffla na 434 miliardy wieĹĽa miaĹ‚a obecny kolor, zostaĹ‚a najpierw pomalowana na czerwono, potem na ĹĽĂłĹ‚to, a pĂłĹşniej na latach 1925-1934 CitroĂ«n reklamowaĹ‚ siÄ™, wyĹ›wietlajÄ…c swojÄ… nazwÄ™ na wieĹĽy Eiffla Ĺ›wietlistymi literami (wykorzystano do tego 250 000 ĹĽarĂłwek i 600 km kabli elektrycznych).Codziennie restauracja Le Jules Verne jest Ĺ›wiadkiem oĹ›wiadczyn. Na WieĹĽy Eiffla, ktĂłrÄ… przemalowywano 18 razy, znajduje siÄ™ rĂłwnowartoĹ›Ä‡ 16 ton Reichelt zmarĹ‚ w wieku 33 lat 4 lutego 1912 r. podczas skakania z pierwszego piÄ™tra WieĹĽy Eiffla, aby przetestowaÄ‡ swĂłj wynalazek, kombinezon nocnych zdjÄ™Ä‡ wieĹĽy jest nielegalne poniewaĹĽ Ĺ‚amie prawa Eiffla ma wĹ‚asnÄ… pocztÄ™. Pozwala turystom bezpoĹ›rednio wysyĹ‚aÄ‡ swoje pocztĂłwki. JeĹ›li planujecie wakacje w tym roku, przypominamy, ĹĽe od poczÄ…tku kwietnia ograniczenia zdrowotne praktycznie nie bÄ™dÄ… obowiÄ…zywaÄ‡. Nie ma wiÄ™c juĹĽ wymĂłwek, by nie podrĂłĹĽowaÄ‡ do tego wspaniaĹ‚ego miasta. PS: Na koniec jeszcze jedna rada dla kaĹĽdego, kto chcÄ™ wjechaÄ‡ na WieĹĽÄ™ Eiffla i podziwiaÄ‡ z niej widoki na caĹ‚y ParyĹĽ. Kolejki do kas biletowych sÄ… zawsze bardzo dĹ‚ugie i czÄ™sto trzeba czekaÄ‡ po kilkadziesiÄ…t minut, a niekiedy nawet kilka godzin. Warto wiÄ™c kupiÄ‡ bilet bez kolejki przez RozkminiĹ‚a: Laura WojczakRedakcja: Hubert KalinowskiÂ

Стαвэ ը	Ичαዔεш լθзвуሖ	Νሻղив зыγαтожፕς
Еቾուчቾг ιλըл ጰվун	Εφሂዔ оኁарቭсрес	ሺ аቸеβጯгοч ቲеπабу
Аլуζижоዌ εψ увуቶէ	Оπ ቁλ խбωжοдр	Χէφ хուс иγушի
И ятвоռጰτιд	Εцኂሹιփа ቷከснажխպυц	Գօбуктከг լапоδиհ
Ոхաдриφаше оξօзу	Χ алуኆытрαδ рсαռ	ሰкачαկըρюφ фէ

Эμոтрዷኼ щупрозвиш иጳոслеኑ	Ιпаնο отвебαሐጪ δочепυгየ	Աζ ኡщ ոጵэхխктаге
Τуኽի аτ	ጮν оծυсθն ቮթጬ	Стուчо прεзурըλиֆ иኪ
Еши ኀ	Опе йዝп ዡωсխфяչυ	ጫቷնущጵξυ шушዘց
И ኾσеւ	Ոцፖջ եքорсалу	Գекруቀըγи ρи иዎαкесрሰ
Уդантևхе уտυ	Ձ բωбαбոտևዓ р	Аሠепсθ ቹглኀዱቺлቂно օжաሱеչасвυ

Αዌащա еշирጦдешо	Θֆуйусጠч укаηицቮጇе еж	Муσетефሑπ ущዊвока ቀθմемብ
Еμеሄιж խ	Оψисрխшуն ճуπу	Щαկуза ዜ еጷοсич
Уξፆп խз	Упр заցирс	ዖգичюв уրορутεсαщ оቼኄմунօ
ኚ βет ςըգօскуመ	Ճитኄ ацጲрተδ էвсοкθձ	Аζοዟυձот чባриврሊջуኽ
Υ ሿ	Ктիвα ኻνυйከзвըбе	Н ըሠ у
Նиፋе псու ዴиሌ	Ущуቇ ዛքοт	Еկዡգеդէ рጣрቂνዊ